Rankingi ACF Fiorentina – pozycja w Serie A

ACF Fiorentina przeżywa jeden z najtrudniejszych sezonów w ostatnich latach. Klub, który przez 22 kolejne sezony nieprzerwanie występował w Serie A, w kampanii 2025-26 znalazł się w strefie spadkowej. Po 26 rozegranych meczach Viola ma na koncie zaledwie 24 punkty, balansując na granicy utrzymania. Pozycja Fiorentiny w rankingu Serie A wywołuje niepokój wśród kibiców, którzy pamiętają czasy świetności florenckiego klubu. Historia tego zespołu to jednak nie tylko obecne problemy – to także dwa tytuły mistrzowskie, europejskie sukcesy i legendarni piłkarze, którzy na zawsze zapisali się w annałach włoskiej piłki.

Aktualna pozycja Fiorentiny w Serie A sezon 2025-26

Sezon 2025-26 to 99. sezon w historii ACF Fiorentina i zarazem jeden z najbardziej dramatycznych. Stan na początek marca 2026 pokazuje Violę w desperackiej walce o utrzymanie. Zespół z Florencji zgromadził 24 punkty w 26 meczach, co daje bilans 5 zwycięstw, 9 remisów i 12 porażek.

Szczególnie niepokojąco wygląda forma domowa – na Stadio Artemio Franchi Fiorentina wygrała tylko 3 z 13 meczów, remisując czterokrotnie i przegrywając sześciokrotnie. To zaledwie 13 punktów zdobytych przed własną publicznością. Bilans wyjazdowy jest równie słaby: 2 wygrane, 5 remisów i 6 porażek daje 11 punktów. Różnica bramek wynosi -9 (30 strzelonych, 39 straconych), co plasuje Fiorentinę wśród najsłabszych drużyn w lidze pod względem defensywy.

Po dwóch kolejnych zwycięstwach pod koniec lutego Fiorentina wyszła ze strefy spadkowej, ale tylko dzięki lepszemu bilansowi w bezpośrednich meczach.

Ranking Fiorentiny w Serie A pogorszył się dramatycznie w porównaniu z poprzednimi sezonami. Klub, który jeszcze kilka lat temu regularnie zajmował miejsca w górnej połowie tabeli i rywalizował o europejskie puchary, teraz zmuszony jest patrzeć w dół. Każdy mecz to walka o punkty niezbędne do utrzymania, a pozostałe 12 kolejek sezonu będzie prawdziwym testem charakteru dla zespołu i sztabu szkoleniowego.

Zamieszanie na ławce trenerskiej

Problemy Fiorentiny w rankingu Serie A pogłębia chaos organizacyjny. Sezon rozpoczął się pod wodzą Raffaele Palladino, który jednak zrezygnował 30 maja 2025 – zaledwie kilka tygodni po tym, jak klub przedłużył jego kontrakt do 2027 roku. To nieoczekiwane posunięcie zmusiło władze do szybkiego poszukiwania następcy.

Fiorentina zatrudniła wówczas Stefano Pioli, byłego trenera AC Milan, który wrócił do Włoch po epizodzie w Al-Nassr. Jednak i ta współpraca nie przyniosła oczekiwanych rezultatów. Obecnie zespół prowadzi Paolo Vanoli, który przejął stery w trakcie sezonu. Trzy zmiany trenerskie w ciągu jednego roku to sytuacja, która nie sprzyja stabilizacji wyników ani pozycji Fiorentiny w rankingach Serie A.

Vanoli stanął przed trudnym zadaniem – nie tylko poprawić wyniki sportowe, ale też odbudować mentalność zespołu po serii rozczarowań. Jego taktyczne decyzje, jak choćby przesunięcie Marin Pongračića na prawą obronę w zastępstwie kontuzjowanego Dodô, pokazują desperację w poszukiwaniu skutecznych rozwiązań.

Kluczowi zawodnicy w walce o utrzymanie

W trudnym sezonie dla rankingów Fiorentiny kilku zawodników stara się udźwignąć ciężar odpowiedzialności. Moise Kean to obecnie najjaśniejszy punkt zespołu – napastnik strzelił gola w trzech kolejnych meczach pod koniec lutego, a jego szybkość i zagrożenie w kontratakach pozostają jedną z najbardziej niebezpiecznych broni Violi. Kean zdobył łącznie 7 goli i zaliczył 3 asysty w sezonie, choć trzy z tych bramek to rzuty karne.

Albert Guðmundsson, islandzki pomocnik, pozostaje zagadką. Mimo przyzwoitych statystyk (7 goli, 3 asysty), jego występy są nierówne, a wpływ na grę zespołu mniejszy niż oczekiwano. Kontuzje dodatkowo ograniczają jego możliwości pomocy drużynie w poprawie pozycji w rankingu Serie A.

W pomocy kluczową rolę odgrywa Nicolò Fagioli, którego umiejętność rozgrywania piłki i podania prostopadłe są najlepszą drogą do stwarzania sytuacji bramkowych. Jego współpraca z Keanem to fundament taktyki opartej na kontratakach, która ma dać Fiorentinie punkty w końcówce sezonu.

Zawodnik	Pozycja	Gole	Asysty	Znaczenie dla zespołu
Moise Kean	Napastnik	7	3	Główne źródło bramek
Albert Guðmundsson	Pomocnik	7	3	Kreatywność w ofensywie
Nicolò Fagioli	Pomocnik	–	–	Rozgrywanie i podania
Marin Pongračić	Obrońca	–	–	Lider defensywy

Problem stanowi defensywa. Pongračić, mimo że jest liderem linii obrony, zgromadził 9 żółtych kartek – najwięcej w całej Serie A na równi z trzema innymi zawodnikami. To pokazuje, jak bardzo Fiorentina musi walczyć w każdym meczu, często balansując na granicy przepisów.

Historyczne sukcesy – dwukrotni mistrzowie Włoch

Obecna pozycja Fiorentiny w rankingu Serie A kontrastuje z bogatą historią klubu. Viola dwukrotnie sięgała po najcenniejsze trofeum we włoskiej piłce. Pierwszy tytuł mistrzowski przyszedł w sezonie 1955-56, kiedy zespół z Florencji rozegrał niemal perfekcyjną kampanię.

Ten sezon zapisał się złotymi zgłoskami w historii rankingów Fiorentiny. Drużyna przegrała tylko jeden mecz w całym 34-meczowym sezonie – wynik, który do dziś pozostaje jednym z najlepszych w historii Serie A. Po zdobyciu scudetto Fiorentina przez cztery kolejne sezony zajmowała drugie miejsce w lidze, potwierdzając swoją pozycję jako jedna z najlepszych drużyn we Włoszech w tamtej erze.

Drugi tytuł mistrzowski przyszedł w sezonie 1968-69. Zespół prowadzony przez Bruno Pesaolę, nazywany „Fiorentina Ye-Ye” ze względu na młodość zawodników, pokonał faworyzowane Milan i Cagliari. Ta drużyna pokazała, że ranking Fiorentiny w Serie A może być wysoki nawet z młodymi piłkarzami, jeśli są odpowiednio poprowadzeni.

Blisko trzeciego tytułu w 1982 roku

Najbardziej bolesnym momentem w historii rankingów Fiorentiny był sezon 1981-82. Viola przez całą kampanię walczyła o scudetto, ale w ostatniej kolejce przegrała z Cagliari, oddając tytuł Juventusowi. Ten mecz do dziś pozostaje jednym z najbardziej traumatycznych doświadczeń dla kibiców z Florencji.

Lata 80. przyniosły także inwestycje w gwiazdy światowego formatu. Do zespołu dołączyli Daniel Passarella – kapitan reprezentacji Argentyny, który ustanowił rekord klubu dla obrońcy, zdobywając 11 goli w jednym sezonie – oraz brazylijska legenda Sócrates. Mimo tych wzmocnień, pozycja Fiorentiny w rankingu Serie A pozostawała wysoka, ale bez kolejnego mistrzostwa.

Europejskie osiągnięcia w rankingach międzynarodowych

Fiorentina to pierwszy włoski klub, który zagrał w finale Pucharu Europy. W sezonie 1956-57, zaraz po zdobyciu pierwszego scudetto, Viola dotarła do finału najważniejszych rozgrywek kontynentalnych. W decydującym meczu przegrała z Realem Madryt 0:2, ale sam fakt osiągnięcia finału był historycznym sukcesem dla włoskiej piłki.

Jeszcze większy sukces przyszedł cztery lata później. W sezonie 1960-61 Fiorentina wygrała Puchar Zdobywców Pucharów, pokonując w dwumeczu finałowym szkockich Rangers wynikiem 4:1. To uczyniło Violę pierwszym włoskim klubem, który zwyciężył w oficjalnych rozgrywkach UEFA. Ranking Fiorentiny w europejskiej piłce był wówczas bardzo wysoki – zespół z Florencji stał się wzorem dla innych włoskich klubów.

Fiorentina jest jednym z zaledwie piętnastu europejskich klubów, które zagrały w finałach wszystkich trzech głównych rozgrywek kontynentalnych: Pucharu Europy/Ligi Mistrzów, Pucharu Zdobywców Pucharów i Pucharu UEFA/Ligi Europy.

W latach 90. Viola ponownie dotarła do finału europejskiego, tym razem Pucharu UEFA w sezonie 1989-90. Przeciwnikiem był Juventus, który wygrał 3:1 w dwumeczu. Kolejne finały europejskie przyszły znacznie później – w sezonach 2022-23 i 2023-24 Fiorentina dwukrotnie z rzędu dotarła do finału Ligi Konferencji, za każdym razem przegrywając. To uczyniło Violę pierwszym klubem w historii z dwoma kolejnymi finałami i dwoma kolejnymi porażkami w tych rozgrywkach.

Legendy klubu i rekordy wszech czasów

Rankingi indywidualne zawodników Fiorentiny pokazują, którzy piłkarze najbardziej przyczynili się do sukcesów klubu. Absolutnym liderem klasyfikacji strzelców jest Kurt Hamrin ze 208 golami zdobytymi w latach 1958-1967. Szwedzki skrzydłowy rozegrał 362 mecze w fioletowej koszulce i pozostaje jednym z największych piłkarzy w historii klubu. Jego rekord pięciu goli w jednym wyjazdowym meczu przeciwko Atalanta w Bergamo do dziś budzi podziw.

W rankingu strzelców Serie A prowadzi jednak Gabriel Batistuta z 151 golami. Argentyńczyk „Batigol” był najlepszym strzelcem Fiorentiny przez dziewięć kolejnych sezonów od 1991 roku. Jego lojalność wobec klubu, nawet po spadku do Serie B w 1993 roku, uczyniła go idolem kibiców. Batistuta zakończył swoją przygodę z Fiorentina w 2000 roku hat-trickiem przeciwko Venezii w ostatnim meczu sezonu, osiągając łącznie 152 gole we wszystkich rozgrywkach.

Kategoria	Zawodnik	Liczba	Lata gry
Najwięcej goli ogółem	Kurt Hamrin	208	1958-1967
Najwięcej goli w Serie A	Gabriel Batistuta	151	1991-2000
Najwięcej występów	Giancarlo Antognoni	429	1972-1987
Najwięcej goli dla obrońcy (1 sezon)	Daniel Passarella	11	1982-83

Ranking pod względem liczby występów prowadzi Giancarlo Antognoni z 429 meczami rozegranymi w latach 1972-1987. Antognoni, legendarny pomocnik i kapitan reprezentacji Włoch, przez 15 lat był symbolem Fiorentiny. Jego elegancja, wizja gry i lojalność wobec klubu uczyniły go jedną z najbardziej szanowanych postaci w historii Violi.

Wśród innych legend wymienić należy Roberto Baggio, który zadebiutował w fioletowej koszulce w 1986 roku i mimo problemów z kolanami stał się jednym z najwybitniejszych włoskich piłkarzy wszech czasów. Jego transfer do Juventusu w 1990 roku wywołał zamieszki we Florencji – kibice nie mogli wybaczyć sprzedaży ukochanego zawodnika do znienawidzonego rywala.

Bankructwo i dramatyczny restart z Serie C2

Ranking Fiorentiny w Serie A drastycznie się zmienił na początku XXI wieku. Po sezonie 2001-02 klub pogrążył się w gigantycznych problemach finansowych. Właściciel Vittorio Cecchi Gori został objęty śledztwem w sprawie prania brudnych pieniędzy, a audyt ujawnił katastrofalny stan finansów. W lipcu 2002 roku AC Fiorentina ogłosiła bankructwo.

Klub przestał istnieć w swojej dotychczasowej formie. Jednak kibice i lokalne władze nie pozwolili, by tradycja Fiorentiny przepadła. Powstała nowa spółka – początkowo pod nazwą Florentia Viola, później Fiorentina Viola – która została zmuszona do rozpoczęcia rywalizacji od Serie C2, czwartego poziomu rozgrywkowego we Włoszech.

To był bezprecedensowy upadek dla klubu, który przez 55 lat nieprzerwanie występował w Serie A. Ranking Fiorentiny spadł na dno włoskiej piłki. Ale zespół pod wodzą takich zawodników jak Angelo Di Livio nie poddał się. W sezonie 2002-03 Viola z łatwością wygrała swoją grupę Serie C2.

Dzięki kontrowersyjnej decyzji FIGC w sprawie Catanii, Serie B została rozszerzona z 20 do 24 drużyn, a Fiorentina awansowała bezpośrednio do drugiej ligi, pomijając Serie C1.

W 2003 roku klub odkupił prawa do nazwy ACF Fiorentina i historycznego fioletowego stroju. Sezon 2003-04 zakończył się szóstym miejscem w Serie B i zwycięstwem w barażach przeciwko Perugii. Po zaledwie dwóch latach od bankructwa, Fiorentina wróciła do Serie A. Ten powrót do najwyższej klasy rozgrywkowej był jednym z najszybszych w historii europejskiej piłki po tak dramatycznym upadku.

Odbudowa pozycji w Serie A

Pierwszy sezon po powrocie (2004-05) był trudny – Fiorentina utrzymała się w lidze dopiero w ostatniej kolejce dzięki lepszemu bilansowi bezpośrednim od Bologni i Parmy. Jednak w kolejnych latach ranking Fiorentiny w Serie A systematycznie się poprawiał. Pod wodzą trenera Cesare Prandellego (2005-2010) klub stabilizował swoją pozycję, regularnie zajmując miejsca w górnej połowie tabeli.

W sezonie 2014-15 Viola dotarła do półfinału Ligi Europy, potwierdzając powrót do europejskiej elity. Od 2004 roku, aż do obecnego sezonu, Fiorentina nieprzerwanie występowała w Serie A przez 22 kolejne sezony, pięciokrotnie zajmując czwarte miejsce, które dawało prawo gry w europejskich pucharach.

Coppa Italia – sześć trofeów krajowego pucharu

W rankingu klubów z największą liczbą wygranych Coppa Italia, Fiorentina zajmuje wysoką pozycję z sześcioma triumfami. Pierwsze trofeum przyszło w sezonie 1939-40, gdy Viola pokonała Genoę 1:0 w finale. To był pierwszy sezon po powrocie do Serie A po rocznym pobycie w drugiej lidze.

Kolejne puchary krajowe Fiorentina zdobywała w latach: 1961, 1966, 1975, 1996 i 2001. Szczególnie pamiętny był triumf z 1996 roku, gdy zespół prowadzony przez Claudia Ranieriego wygrał wszystkie osiem meczów w turnieju. W finale rozgrywanym w Bergamo Fiorentina pokonała Atalantę, a kibice, którzy oglądali mecz na wielkim ekranie na Stadio Artemio Franchi, czekali do późnych godzin nocnych na powrót drużyny, by świętować piąty puchar w historii klubu.

Ostatnie trofeum Coppa Italia przyszło w 2001 roku pod wodzą Roberto Manciniego. Ten sukces był ostatnim przed katastrofą finansową, która doprowadziła do bankructwa rok później. Od tamtej pory ranking Fiorentiny w krajowym pucharze nie jest już tak imponujący – klub kilkakrotnie docierał do dalszych faz rozgrywek, ale bez triumfu w finale.

Stadion Artemio Franchi – twierdza przez prawie wiek

Od 1931 roku Fiorentina rozgrywa mecze domowe na Stadio Artemio Franchi, obiekcie o pojemności 43 147 widzów. Stadion, pierwotnie nazwany na cześć faszystowskiego działacza Giovanni Berty, został później przemianowany na cześć Artemio Franchiego, byłego prezesa włoskiej federacji piłkarskiej.

Obiekt zbudowany jest całkowicie z żelbetonu i wyróżnia się charakterystyczną 70-metrową wieżą nazywaną „Wieżą Maratonu”. Wokół jej podstawy biegną spiralne rampy prowadzące z poziomu gruntu na górną krawędź trybuny. Stadion jest jednym z najstarszych we Włoszech i ma status zabytku architektury.

W obecnym sezonie Franchi nie jest jednak twierdzą, która pomaga w poprawie rankingu Fiorentiny w Serie A. Zaledwie 3 wygrane w 13 meczach domowych to alarmujący wynik dla klubu, który w przeszłości słynął z trudnego terenu dla rywali. Kibice Violi, znani z głośnego dopingu, nie mogą teraz pomóc swojej drużynie przełamać słabej passy.

Właściciele i zmiana władzy w 2026 roku

Od 2019 roku właścicielem Fiorentiny był Rocco Commisso, włosko-amerykański miliarder i przedsiębiorca. Commisso przejął klub po nieudanych rządach rodziny Della Valle i zapowiadał inwestycje w infrastrukturę oraz drużynę. Jego era przyniosła budowę nowoczesnego centrum treningowego Viola Park, ale na boisku ranking Fiorentiny w Serie A nie poprawił się znacząco.

W styczniu 2026 roku Rocco Commisso zmarł, a jego miejsce zajął syn Giuseppe. Zmiana władzy w środku najtrudniejszego sezonu od dekad to kolejny czynnik destabilizujący sytuację klubu. Giuseppe Commisso musi teraz zmierzyć się z ogromnym wyzwaniem – nie tylko utrzymać Fiorentinę w Serie A, ale też odbudować pozycję klubu w rankingach krajowych i europejskich.

Perspektywy i wyzwania na koniec sezonu

Pozostałe 12 meczów sezonu 2025-26 zadecyduje o przyszłości Fiorentiny. Degradacja do Serie B byłaby katastrofą porównywalną z bankructwem z 2002 roku – finansowo i wizerunkowo. Ranking Fiorentiny spadłby do poziomu, którego klub nie doświadczył od ponad dwóch dekad.

Zespół musi poprawić przede wszystkim defensywę. 39 straconych bramek w 26 meczach to zbyt wiele jak na klub aspirujący do utrzymania. Kontuzje kluczowych zawodników, jak Dodô czy Manor Solomon, dodatkowo komplikują sytuację. Paolo Vanoli eksperymentuje z ustawieniem, próbując znaleźć równowagę między solidnością w obronie a skutecznością w ataku.

Kluczowe będą mecze z bezpośrednimi rywalami w walce o utrzymanie. Każdy punkt zdobyty w starciach z drużynami z dolnej części tabeli może okazać się bezcenny. Forma Moise Keana, który strzelił w trzech kolejnych meczach, daje nadzieję, że Fiorentina ma w składzie zawodnika zdolnego zdobywać bramki w najważniejszych momentach.

Fiorentina ma jeszcze szansę na poprawę pozycji w rankingu Serie A, ale wymaga to konsekwentnej pracy i mentalnej odporności zespołu w każdym z pozostałych spotkań.

Równolegle klub kontynuuje rywalizację w Lidze Konferencji, gdzie w 1/8 finału zmierzy się z Raków Częstochowa. Choć europejskie puchary mogą wydawać się drugorzędne w kontekście walki o utrzymanie, sukces w tych rozgrywkach mógłby podnieść morale zespołu i dać impuls do poprawy wyników w lidze.

Rywalizacja z innymi klubami w historii Serie A

Ranking Fiorentiny w bezpośrednich meczach z największymi rywalami pokazuje, jak klub radził sobie przez dekady z najlepszymi zespołami we Włoszech. Najbardziej zacięta rywalizacja łączy Violę z Juventusem – to właśnie Stara Dama odebrała Fiorentinie scudetto w 1982 roku i pokonała ją w finale Pucharu UEFA w 1990 roku.

Derbami regionalnymi są mecze z Empoli i Pisą – inne toskańskie kluby. W obecnym sezonie Fiorentina zmierzy się z Pisą w bezpośrednim pojedynku o utrzymanie, co dodatkowo podkreśla dramatyzm sytuacji. Viola ma pozytywny bilans w meczach z Pisą – nie przegrała ostatnich siedmiu spotkań, wygrywając cztery i remisując trzy.

Historycznie Fiorentina miała okresy dominacji nad niektórymi przeciwnikami. W erze Batistuty zespół regularnie punktował przeciwko średniakom Serie A. Obecnie jednak ranking Fiorentiny w bezpośrednich meczach z większością rywali jest negatywny, co odzwierciedla ogólne problemy zespołu.

Kultura klubu i znaczenie dla Florencji

Fiorentina to więcej niż klub piłkarski – to instytucja kulturalna dla miasta Florencji. Fioletowy kolor, który zespół przyjął w 1929 roku (początkowo grał w czerwono-białych barwach), stał się symbolem miasta. Hymn klubu „Canzone Viola”, znany również jako „Oh Fiorentina”, to najstarszy oficjalny hymn piłkarski we Włoszech, napisany w 1930 roku przez 12-letniego Enzo Marcacciego.

Kibice Fiorentiny, nazywani Viola lub Gigliati (od symbolu lilii – godła Florencji), słyną z fanatycznego oddania klubowi. Podczas bankructwa w 2002 roku to właśnie oni zorganizowali akcje mające na celu zebranie funduszy i utrzymanie klubu przy życiu. Ranking Fiorentiny w sercach mieszkańców Florencji jest niezmienny – niezależnie od wyników sportowych.

Dla miasta, które jest kolebką renesansu i jednym z najważniejszych ośrodków kulturalnych Europy, Fiorentina stanowi ważny element tożsamości. Sukcesy klubu celebrowane są na ulicach, a porażki przeżywane wspólnie. Degradacja do Serie B byłaby więc ciosem nie tylko dla klubu, ale dla całej społeczności lokalnej.

Obecny sezon 2025-26 to test charakteru dla wszystkich związanych z Fiorentina. Ranking klubu w Serie A może być najniższy od lat, ale historia pokazuje, że Viola potrafi podnosić się z najgłębszych upadków. Bankructwo w 2002 roku i powrót na szczyt w ciągu dwóch lat to dowód na to, że ten klub ma w sobie coś wyjątkowego. Teraz pozostaje pytanie, czy aktualna drużyna znajdzie w sobie siłę, by zapisać kolejny rozdział w bogatej historii ACF Fiorentina.