Valencia CF to klub, który przez dziesięciolecia budował swoją pozycję w hiszpańskiej piłce nożnej. Ranking Valencii CF w hiszpańskich zestawieniach plasuje ją na 12. miejscu według aktualnych danych z 2026 roku, choć w kontekście historycznym Los Che pozostają jednym z pięciu najbardziej utytułowanych zespołów w kraju. Pozycja w rankingach to jednak coś więcej niż tylko liczby – to odbicie zarówno bogatej przeszłości klubu, jak i trudności ostatnich lat.
Klub z Mestalli przeszedł długą drogę od założenia w 1919 roku do współczesnych czasów. Przez lata zdobywał trofea krajowe i europejskie, rywalizował z gigantami takimi jak Real Madryt czy Barcelona, a jego akademia wypuszczała na boiska talenty rozpoznawane na całym świecie. Dziś Valencia zmaga się z wyzwaniami finansowymi i sportowymi, które wpływają na jej miejsce w różnych zestawieniach – od ligowej tabeli po rankingi UEFA.
Analiza pozycji Valencii w rankingach wymaga spojrzenia z kilku perspektyw: aktualnej formy sportowej, dorobku historycznego, wartości rynkowej oraz popularności. Każdy z tych aspektów pokazuje inny obraz klubu, który wciąż pozostaje ważnym graczem w hiszpańskiej piłce, mimo że jego najlepsze lata są już za nim.
[tabela_ligowa klub=”valencia” ttl=”3600″]Aktualna pozycja Valencii w La Liga 2025/26
Sezon 2025/26 to 39. kolejny rok Valencii CF w najwyższej klasie rozgrywkowej oraz 107. sezon w historii klubu. Ta imponująca seria mówi sama za siebie – Valencia to klub, który utrzymuje się na najwyższym poziomie przez dekady, co nie jest osiągnięciem powszechnym nawet w hiszpańskiej piłce.
Według danych z lutego 2026 roku, Valencia znajduje się w dolnej części tabeli La Liga. Różne źródła podają nieznacznie odmienne pozycje – od 12. do 18. miejsca, co wskazuje na niestabilną sytuację i wahania formy w trakcie sezonu. To stanowisko jest dalekie od ambicji klubu, który w przeszłości regularnie walczył o miejsca w czołowej czwórce.
Statystyki pokazują trudności ofensywne i defensywne zespołu. Valencia w 32 meczach wszystkich rozgrywek zdobyła 39 bramek, co daje średnią zaledwie 1,22 gola na mecz. Bilans 10 zwycięstw, 9 remisów i 13 porażek obrazuje niestabilność formy. Najskuteczniejszym strzelcem zespołu jest Hugo Duro z 8 golami, co w kontekście całego sezonu jest wynikiem niewystarczającym dla klubu aspirującego do wyższych pozycji.
Valencia w sezonie 2025/26 wygrała tylko 31% swoich meczów, co jest jednym z najsłabszych wyników w ostatnich latach klubu
Warto zauważyć, że zespół prezentuje się lepiej w meczach domowych na Mestalli, gdzie atmosfera tworzona przez ponad 49,000 widzów często dodaje skrzydeł piłkarzom. Stadium to piąte co do wielkości w Hiszpanii i słynie z jednej z najbardziej elektryzujących atmosfer w Europie.
Miejsce Valencii w historycznych rankingach hiszpańskich
Spojrzenie na historyczne zestawienia całkowicie zmienia obraz Valencii CF. Klub z regionu walencjańskiego jest uznawany za piąty najbardziej utytułowany w historii hiszpańskiej piłki, ustępując jedynie Realowi Madryt, Barcelonie, Athletic Bilbao i Atletico Madryt. To pozycja, która budzi szacunek i pokazuje skalę osiągnięć Los Che.
Valencia zdobyła łącznie 22-23 główne trofea w swojej historii (liczba różni się w zależności od uwzględnianych rozgrywek). W tym dorobku znajdują się najbardziej prestiżowe tytuły, jakie można zdobyć w piłce klubowej. Klub może pochwalić się sukcesami zarówno na arenie krajowej, jak i międzynarodowej, co plasuje go w elitarnym gronie europejskich zespołów.
| Trofeum | Liczba zdobytych tytułów | Lata zwycięstw |
|---|---|---|
| La Liga | 6 | 1941-42, 1943-44, 1946-47, 1970-71, 2001-02, 2003-04 |
| Copa del Rey | 8 | 1941, 1948-49, 1954, 1966-67, 1978-79, 1998-99, 2007-08, 2018-19 |
| Puchar UEFA/Liga Europy | 3 | 1961-62, 1962-63, 2003-04 |
| Puchar Zdobywców Pucharów | 1 | 1979-80 |
| Superpuchar UEFA | 2 | 1980, 2004 |
Szczególnie imponujący jest dorobek w europejskich pucharach. Valencia to jeden z niewielu klubów, które mogą pochwalić się czterema różnymi trofeami zdobytymi w rozgrywkach UEFA. Trzy triumfy w Pucharze UEFA/Lidze Europy stawiają Valencia w gronie najskuteczniejszych zespołów w historii tych rozgrywek.
Ranking UEFA i pozycja w europejskich zestawieniach
Ranking UEFA to kluczowe narzędzie określające siłę klubów w Europie. Pozycja w tym zestawieniu wpływa bezpośrednio na rozstawienie w europejskich pucharach oraz liczbę miejsc przyznanych krajowej lidze. Valencia przez lata była ważnym składnikiem wysokiej pozycji hiszpańskich klubów w rankingu UEFA.
Według danych z 2026 roku, Valencia zajmuje 90. miejsce w rankingu europejskim, co stanowi znaczący spadek w porównaniu z początkiem XXI wieku, gdy klub regularnie uczestniczył w Lidze Mistrzów i docierał do finałów tych rozgrywek. W rankingu światowym Los Che plasują się na 117. pozycji.
Złote lata Valencii w europejskich rozgrywkach przypadły na przełom tysiącleci. Między 1999 a 2004 rokiem klub dotarł do dwóch finałów Ligi Mistrzów (2000 i 2001), choć oba zakończyły się porażkami – kolejno z Realem Madryt i Bayernem Monachium. Mimo to, sam fakt dwukrotnego osiągnięcia finału najważniejszych klubowych rozgrywek w Europie pokazuje, na jakim poziomie Valencia potrafiła konkurować.
W sezonie 2003-04 Valencia zrehabilitowała się za niepowodzenia w Lidze Mistrzów, zdobywając Puchar UEFA. Była to wisienka na torcie sezonu, w którym klub wywalczył również mistrzostwo Hiszpanii. Ten sezon zapisał się jako jeden z najbardziej udanych w historii klubu.
Udział w europejskich pucharach w ostatnich sezonach
Obecność w europejskich pucharach to nie tylko prestiż, ale również istotne źródło przychodów i wskaźnik pozycji klubu w hierarchii. Valencia w ostatnich latach miała problemy z regularnym awansem do rozgrywek międzynarodowych, co bezpośrednio wpływa na jej ranking UEFA.
Sezon 2025/26 Valencia rozgrywa bez udziału w europejskich pucharach, co jest konsekwencją słabszych wyników w poprzednich latach. Klub skupia się wyłącznie na La Liga i Copa del Rey. Brak europejskich występów oznacza nie tylko utratę punktów w rankingu UEFA, ale również znaczące straty finansowe, które dodatkowo komplikują sytuację klubu.
Popularność i baza kibiców – trzecie miejsce w Hiszpanii
Rankingi sportowe to jedno, ale popularność klubu to zupełnie inna kategoria. Valencia CF może pochwalić się mianem trzeciego najpopularniejszego klubu w Hiszpanii, ustępując jedynie gigantom – Realowi Madryt i Barcelonie. To pozycja, którą klub utrzymuje pomimo sportowych trudności ostatnich lat.
Liczba ponad 50,000 posiadaczy karnetów sezonowych to imponujący wynik, który potwierdza lojalność fanów. Stadium Mestalla, pomimo że nie jest najnowocześniejszym obiektem, regularnie wypełnia się kibicami, tworząc jedną z najbardziej charakterystycznych atmosfer w hiszpańskiej piłce. Fani Valencii słyną z głośnego dopingu i bezwarunkowego wsparcia dla drużyny, nawet w trudnych momentach.
Region walencjański ma silne poczucie tożsamości regionalnej, a klub jest jednym z symboli tej tożsamości. Valencia CF reprezentuje nie tylko miasto, ale całą wspólnotę, co przekłada się na głębokie emocjonalne związki między klubem a kibicami. To coś, czego nie można zmierzyć rankingami czy statystykami, ale co ma ogromne znaczenie dla pozycji klubu w hiszpańskiej piłce.
Mestalla może pomieścić 49,430 widzów, co czyni go piątym największym stadionem w Hiszpanii i jednym z najbardziej elektryzujących miejsc w europejskiej piłce
Valencia w rankingach wartości rynkowej i finansowych
Wartość rynkowa klubu i jego piłkarzy to kolejny istotny wskaźnik pozycji w piłkarskiej hierarchii. Valencia CF w ostatnich latach zmaga się z poważnymi problemami finansowymi, które bezpośrednio wpływają na wartość kadry i możliwości transferowe.
Według danych z 2025 roku, wartość rynkowa kadry Valencii szacowana jest na około 171 milionów euro. To suma znacząca, ale daleko odstająca od czołówki La Liga. Dla porównania, kadry Realu Madryt czy Barcelony wyceniane są na ponad miliard euro każda. Valencia plasuje się w środkowej części zestawienia wartości kadr w La Liga.
Problemy finansowe klubu są dobrze udokumentowane. Budowa nowego stadionu Nou Mestalla, rozpoczęta w 2007 roku, została wstrzymana z powodu kryzysu finansowego i przez lata pozostawała zamrożona. Dopiero w styczniu 2025 roku pojawiły się informacje o wznowieniu budowy z planowanym zakończeniem przed sezonem 2027-28. Ten projekt pochłonął ogromne środki i przyczynił się do zadłużenia klubu.
W 2014 roku singapurski biznesmen Peter Lim przejął 70,4% akcji klubu, stając się większościowym właścicielem. Jego zarządzanie budziło kontrowersje, szczególnie ze względu na bliskie relacje z agentem Jorge Mendesem i politykę transferową, która nie zawsze spotykała się z akceptacją kibiców. Mimo to, Lim pomógł stabilizować sytuację finansową klubu, choć kosztem ambicji sportowych.
Pozycja Valencii w zestawieniu klubów akademii młodzieżowych
Jednym z obszarów, w którym Valencia konsekwentnie plasuje się wysoko, jest ranking akademii młodzieżowych. Akademia Valencii CF uznawana jest za jedną z najlepszych w Hiszpanii i Europie, regularnie produkującą talenty, które trafiają do pierwszego zespołu lub są sprzedawane za znaczne sumy.
Od 2009 roku Valencia posiada nowoczesne centrum treningowe – pierwsze multidyscyplinarne centrum treningowe klubu piłkarskiego w Hiszpanii. Obiekt ten nie tylko służy szkoleniu piłkarzy, ale również oferuje programy edukacyjne związane ze sportem, w tym MBA w dziedzinie zarządzania sportem prowadzone we współpracy z Uniwersytetem Katolickim w Walencji.
Valencia była pierwszym klubem w Hiszpanii, który stał się przedmiotem akademickich studiów – na 90. rocznicę istnienia klubu, we współpracy z Uniwersytetem w Walencji uruchomiono pierwszy kurs uniwersytecki poświęcony historii klubu piłkarskiego. To pokazuje, jak głęboko Valencia jest zakorzeniona w lokalnej kulturze i edukacji.
Wychowankowie akademii Valencii regularnie zasilają reprezentacje młodzieżowe Hiszpanii i innych krajów. Klub słynie z umiejętności odkrywania talentów z Ameryki Południowej i innych regionów, które następnie rozwijają się w systemie szkoleniowym Los Che. Ta polityka pozwala Valencii konkurować z bogatszymi rywalami, nawet gdy budżet na transfery jest ograniczony.
Rekordy klubowe i indywidualne osiągnięcia
Historia Valencii CF to nie tylko trofea zespołowe, ale również imponujące rekordy indywidualne i klubowe. Te osiągnięcia budują legendę klubu i wpływają na jego pozycję w historycznych zestawieniach hiszpańskiej piłki.
Fernando jest rekordzistą pod względem liczby występów w barwach Valencii – 554 mecze. To liczba, która pokazuje lojalność i długoletnią służbę dla klubu. Tuż za nim plasują się Arias (518 meczów), David Albelda (485) i Miguel Ángel Angulo (430). Ci piłkarze to ikony klubu, których nazwiska na zawsze pozostaną w pamięci kibiców.
W klasyfikacji strzelców bezkonkurencyjny jest Mundo, który zdobył dla Valencii 206 bramek. Ten przedwojenny napastnik dwukrotnie zdobywał Trofeo Pichichi dla najlepszego strzelca La Liga (w sezonach 1941-42 i 1943-44, za każdym razem z 27 golami). Za nim w klubowym zestawieniu plasują się Waldo (158 goli), Mario Kempes (146) i ponownie Fernando (143).
| Kategoria | Rekord | Szczegóły |
|---|---|---|
| Najwięcej meczów | Fernando – 554 | Legendarny obrońca i kapitan |
| Najwięcej goli | Mundo – 206 | Gwiazda lat 40. XX wieku |
| Najwyższe zwycięstwo | Różne mecze 10-0 i wyżej | W meczach krajowych i regionalnych |
| Najwyższa porażka | Sevilla 10-3 (1940) i Barcelona 7-0 (2016) | Dwie najbardziej bolesne porażki |
| Seria bez porażki | 11 meczów z rzędu | Rekord ustanowiony w sezonie 2001-02 |
Mario Kempes to kolejna legenda klubu, argentyński napastnik, który również dwukrotnie zdobywał Pichichi (1976-77 z 24 golami i 1977-78 z 28 bramkami). Kempes to symbol Valencii lat 70., okresu, w którym klub zdobył swoje czwarte mistrzostwo Hiszpanii pod wodzą Alfredo Di Stéfano.
Warto wspomnieć również o bramkarzach. Santiago Cañizares trzykrotnie zdobywał Trofeo Zamora dla najlepszego golkipera La Liga (2000-01, 2001-02, 2003-04), co czyni go najbardziej utytułowanym bramkarzem w historii klubu. Jego występy były kluczowe dla sukcesów Valencii na przełomie tysiącleci.
Złota era – lata 1999-2004
Żaden artykuł o rankingach Valencii nie byłby kompletny bez szczegółowego omówienia najlepszego okresu w historii klubu. Lata 1999-2004 to złota era Los Che, kiedy klub osiągnął szczyt swoich możliwości i konkurował z najlepszymi zespołami w Europie.
W tym sześcioletnim okresie Valencia zdobyła dwa tytuły mistrzowskie (2001-02 i 2003-04), Puchar UEFA (2003-04), Copa del Rey (1998-99) i Superpuchar UEFA (2004). Łącznie pięć głównych trofeów oraz dwa finały Ligi Mistrzów – to dorobek, który plasuje ten okres wśród najlepszych w historii klubu.
Sezon 2001-02 przyniósł pierwsze od 31 lat mistrzostwo Hiszpanii. Pod wodzą trenera Rafa Beníteza, który przyszedł z Tenerify, Valencia zbudowała zespół zdolny konkurować z Realem Madryt i Barceloną. Kluczowe transfery obejmowały Marchena, Mistę, Rufe i Salvę. Pierwszym meczem sezonu było starcie z Realem Madryt, które Valencia wygrała, dając sygnał o swoich ambicjach.
Valencia w sezonie 2001-02 rozpoczęła rozgrywki od historycznej serii 11 meczów bez porażki, bijąc własny rekord z sezonu 1970-71
Decydujący mecz o mistrzostwo rozegrano 5 maja 2002 roku na La Rosaleda przeciwko Maladze. Bramki Roberto Ayali i Fábio Aurélio zapewniły Valencii tytuł po 31 latach oczekiwania. To był moment kulminacyjny dla klubu i jego kibiców.
Sezon 2003-04 był jeszcze bardziej imponujący. Valencia zakumulowała 77 punktów z 23 zwycięstwami i zdobyła 71 bramek – jedną z najwyższych średnich w historii klubu. Jednocześnie była najlepszą defensywą ligi, tracąc zaledwie 27 goli. Zespół zdobył dublet – mistrzostwo i Puchar UEFA, pokonując w finale Olympique Marsylia.
Trudne lata i spadek w rankingach
Po złotej erze przyszedł okres stopniowego spadku. Valencia wciąż regularnie kwalifikowała się do europejskich pucharów, ale nie była już w stanie konkurować o najwyższe trofea. Problemy finansowe, niestabilność właścicielska i częste zmiany trenerów doprowadziły do erozji pozycji klubu.
Szczególnie trudny był sezon 2015-16, kiedy to klub zatrudnił Gary’ego Neville’a jako trenera. Angielska legenda Manchester United okazała się katastrofą w roli szkoleniowca Valencii. Neville osiągnął najniższy procent zwycięstw w historii La Liga dla trenera Valencii (minimum pięć meczów), wygrywając zaledwie 3 z 16 spotkań. Został zwolniony 30 marca 2016 roku.
Przejęcie klubu przez Petera Lima w 2014 roku miało być początkiem nowej ery, ale przyniosło mieszane rezultaty. Z jednej strony Lim pomógł ustabilizować finanse klubu, z drugiej jego bliskie relacje z agentem Jorge Mendesem i kontrowersyjna polityka transferowa budziły sprzeciw kibiców. Valencia stała się postrzegana jako klub służący interesom agenta, a nie własnym ambicjom sportowym.
W ostatnich latach Valencia oscyluje w środkowej części tabeli La Liga, czasami walcząc o miejsca europejskie, innym razem obawiając się spadku. Ostatnim większym sukcesem było zdobycie Copa del Rey w sezonie 2018-19, co dało klubowi udział w Lidze Europy. Od tego czasu jednak Los Che nie udało się powtórzyć tego osiągnięcia.
Porównanie z innymi klubami hiszpańskimi
Aby lepiej zrozumieć pozycję Valencii w hiszpańskich rankingach, warto porównać ją z innymi klubami. W hierarchii historycznej Valencia plasuje się jako piąty klub kraju, ale dystans do czołówki jest znaczący.
| Klub | Tytuły La Liga | Copa del Rey | Trofea europejskie | Pozycja historyczna |
|---|---|---|---|---|
| Real Madryt | 35+ | 19+ | Liczne (w tym 14 LM) | 1 |
| Barcelona | 26+ | 31+ | Liczne (w tym 5 LM) | 2 |
| Atletico Madryt | 11 | 10+ | Kilka (w tym 3 LE) | 3 |
| Athletic Bilbao | 8 | 23+ | 0 | 4 |
| Valencia CF | 6 | 8 | 6 (3 PE, 1 PZP, 2 SPE) | 5 |
Dystans do dwóch gigantów – Realu i Barcelony – jest przepaścią nie do pokonania w obecnych realiach finansowych piłki. Te dwa kluby dysponują budżetami wielokrotnie przewyższającymi możliwości Valencii. Nawet Atletico Madryt, które w ostatnich latach regularnie konkuruje o mistrzostwo, ma znacznie większe zasoby finansowe.
Valencia ma jednak przewagę nad Atletico w dorobku europejskim – sześć trofeów UEFA to więcej niż może pochwalić się madrycki klub. To pokazuje, że w przeszłości Valencia potrafiła skutecznie konkurować na arenie międzynarodowej, nawet jeśli krajowe sukcesy były rzadsze.
W porównaniu z Athletic Bilbao, Valencia ma mniej Copa del Rey, ale więcej mistrzostw i znacznie lepszy dorobek europejski. Bilbao nigdy nie zdobyło trofeum w europejskich pucharach, podczas gdy Valencia triumfowała w różnych rozgrywkach UEFA.
Perspektywy i przyszłość klubu w rankingach
Przyszłość Valencii w hiszpańskich i europejskich rankingach zależy od kilku kluczowych czynników. Najważniejszym z nich jest ukończenie budowy Nou Mestalla. Nowy stadion, planowany na 75,000 miejsc, ma potencjał znacząco zwiększyć przychody klubu i poprawić jego konkurencyjność finansową.
Wznowienie budowy w 2025 roku i planowane zakończenie przed sezonem 2027-28 dają nadzieję na nowy początek. Nowoczesny stadion to nie tylko większe przychody z meczów, ale również możliwość organizacji dużych wydarzeń, koncertów i innych imprez, które mogą generować dodatkowe dochody.
Drugim kluczowym elementem jest polityka transferowa i rozwój akademii. Valencia musi znaleźć równowagę między sprzedażą utalentowanych wychowanków a budowaniem konkurencyjnego zespołu. Akademia klubu wciąż produkuje talenty, ale zbyt częsta sprzedaż najlepszych graczy uniemożliwia budowę silnej drużyny.
Stabilizacja finansowa jest warunkiem koniecznym dla poprawy pozycji w rankingach. Bez regularnego udziału w europejskich pucharach trudno będzie Valencii konkurować z bogatszymi rywalami. Klub musi znaleźć sposób na powrót do czołowej szóstki La Liga, która gwarantuje udział w rozgrywkach UEFA.
Powrót Valencii do europejskiej elity wymaga nie tylko poprawy wyników sportowych, ale przede wszystkim stabilizacji finansowej i mądrego zarządzania zasobami klubu
Ranking Valencii CF w hiszpańskich zestawieniach to historia wzlotów i upadków. Od piątego miejsca w historycznej hierarchii klubów, przez trzecią pozycję pod względem popularności, po obecne 12. miejsce w rankingu siły hiszpańskich zespołów – każdy z tych wskaźników opowiada inną część historii Los Che. Klub z bogatą przeszłością i lojalnymi kibicami stoi przed wyzwaniem odbudowy swojej pozycji, mając za sobą dziedzictwo sześciu mistrzostw Hiszpanii i licznych europejskich triumfów. Przyszłość pokaże, czy Valencia zdoła wrócić do grona elity hiszpańskiej piłki, czy pozostanie klubem żyjącym wspomnieniami złotej ery.