Stal Rzeszów to klub, który w swojej historii przeszedł przez wszystkie możliwe szczeble polskiej piłki – od triumfu w Pucharze Polski w 1975 roku i występów w europejskich pucharach, przez dramatyczne spadki do czwartej ligi, aż po obecne zmagania w Betclic 1. Lidze. Rankingi Stali Rzeszów przez dekady przypominały sinusoidę – klub regularnie wspinał się na wyżyny, by potem znów spaść w dół. Ta historia pokazuje, jak trudna jest droga przez kolejne ligi i jak wiele zależy od momentu, finansów i szczęścia w barażach.
Pozycja Stali w rankingach polskiej piłki zmieniała się jak w kalejdoskopie. Dziś rzeszowianie walczą o stabilizację na poziomie 1. ligi, ale ich przeszłość to fascynująca opowieść o wzlotach, upadkach i determinacji w dążeniu do powrotu na szczyt.
Początki i pierwsze awanse – budowanie pozycji w rankingach
Historia sportu przy ulicy Hetmańskiej 69 w Rzeszowie ma swój początek w listopadzie 1944 roku, kiedy to grupa pracowników Państwowych Zakładów Lotniczych zdecydowała o utworzeniu przy Organizacji Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego (OM TUR) związanej organizacyjnie z PPS Koła Sportowego. Klub od początku był związany ze środowiskiem robotniczym, a fundusze na działalność pochodziły często ze zbiórek na lodowiskach i zabawach tanecznych.
Pierwsze lata to budowanie fundamentów. W sezonie III ligi 1956 Stal awansowała do II ligi 1957 (trenerami byli wówczas Edward Mikusiński oraz jako grający zawodnik Tadeusz Hogendorf). To był moment, w którym rankingi Stali Rzeszów zaczęły nabierać znaczenia – klub systematycznie wspinał się po szczeblach rozgrywkowych, a kibice coraz głośniej mówili o możliwości gry na najwyższym poziomie.
21 czerwca 1962 – historyczny awans do Ekstraklasy
Ten dzień zapisał się złotymi zgłoskami w historii klubu. 21 czerwca 1962 roku rzeszowska Stal, grając na własnym boisku, pokonała gliwickiego Piasta 2:1. Zwycięstwo dało historyczny awans do I ligi (dzisiejszej Ekstraklasy). Stadion eksplodował radością – 20-tysięczna widownia świętowała sukces, a piłkarze wrócili do szatni na ramionach kibiców przy dźwiękach orkiestry i huków petard.
Awans oznaczał, że Stal Rzeszów po raz pierwszy w historii pojawiła się w najważniejszych rankingach polskiej piłki. Rzeszowianie nie ukrywali obaw – zdawali sobie sprawę, że mogą szybko spaść, ale jak się okazało, zagrzali miejsce w elicie na dłużej niż się spodziewali.
Stal Rzeszów występowała w Ekstraklasie nieprzerwanie przez 10 lat (1962-1972), zajmując miejsca w środku tabeli i budując stabilną pozycję wśród najlepszych klubów w kraju.
Najwyższe miejsce, jakie osiągnęła Stal Rzeszów, to siódma lokata w kampanii 1965/1966. Klub nigdy nie walczył o mistrzostwo, ale pewnie utrzymywał się w elicie, co w tamtych czasach było nie lada osiągnięciem dla drużyny ze średniego miasta.
Spadek i powrót – sezon 1971/1972
W kampanii 1971/1972 Rzeszowianie zajęli przedostatnie miejsce w tabeli, co skutkowało degradacją do 2. ligi. Wówczas gorszym zespołem na szczeblu centralnym były tylko Szombierki Bytom. Pozycja Stali w rankingach polskiej piłki gwałtownie spadła, ale klub szybko się podniósł.
Po degradacji Stal przez trzy kolejne lata występowała na poziomie drugiej ligi. W sezonie 1974/1975 Rzeszowianie zwyciężyli rozgrywki na zapleczu Ekstraklasy. Wygrali z takimi rywalami jak GKS Katowice czy Piast Gliwice, co oznaczało powrót na salony po trzech latach nieobecności.
Puchar Polski 1975 – szczyt w rankingach Stali Rzeszów
Sezon 1974/1975 to bez wątpienia najlepszy okres w historii klubu. Stal nie tylko wywalczyła awans do Ekstraklasy, ale przede wszystkim zdobyła Puchar Polski – największy sukces w historii rzeszowskiego klubu.
Droga do finału była pełna emocji. Drużyna eliminowała w drodze po tytuł kolejno zespoły: w I rundzie Kolejarz Prokocim 3:0, w 1/16 finału Szombierki Bytom 2:1, w 1/8 finału ROW Rybnik 2:1, w ćwierćfinale Stal Mielec 2:0, w półfinale Pogoń Szczecin 3:0.
Sensacja w ćwierćfinale – derby z Mielcem
Mecz z imienniczką ze Stali Mielec to była prawdziwa sensacja. W derbach Rzeszowszczyzny zdecydowanym faworytem byli goście, naszpikowani reprezentantami kraju, którzy kilka miesięcy wcześniej zdobyli brąz na Mistrzostwach Świata w RFN. Lato, Domarski, Kasperczak – te nazwiska mówiły same za siebie, a mimo to Stal Rzeszów wygrała 2:0.
Na trybunach pojawiło się około 30 tysięcy ludzi, co jest do dzisiaj niepobitym rekordem frekwencji na piłkarskim meczu w Rzeszowie. Zwycięstwo nad faworytami pokazało, że Stal zasługuje na wysoką pozycję w rankingach pucharowych.
W finale Duma Rzeszowa spotkała się z drużyną rezerw ROW-u Rybnik, pokonując ją w rzutach karnych. Całe spotkanie zakończyło się remisem 0:0, ale to rzeszowianie lepiej wykonywali strzały z jedenastu metrów. Triumf w Pucharze Polski oznaczał awans do europejskich pucharów – coś, o czym większość polskich klubów mogła tylko pomarzyć.
Europejskie puchary – Stal Rzeszów na międzynarodowej arenie
Przygoda z europejskimi pucharami rozpoczęła się dla Stali Rzeszów w sezonie 1975/1976 po zdobyciu Pucharu Polski. W I rundzie (1/16 finału) Pucharu Zdobywców Pucharów w losowaniu „Stali” przypadł jako pucharowy przeciwnik Skeid Fotball, siedmiokrotny mistrz i trzykrotny zdobywca pucharu Norwegii.
Rzeszowianie nie dali szans Norwegom. Zespół z Rzeszowa pokonał w Norwegii „Skeid” 4:1. W meczu rewanżowym było jeszcze lepiej – Stal wygrała 4:0, awansując do kolejnej rundy. Norwegowie byli oczarowani grą biało-niebieskich, a tamtejsza prasa pisała o Kozerskim, który strzelił hat-tricka w dwumeczu.
W 1/8 finału rzeszowianie trafili na walijski klub Wrexham. W pierwszym meczu na wyjeździe 22 października, Stal uległa wyspiarzom 0:2 (oba gole zdobył Ashcroft w 10 i 34 min.). To był koniec europejskiej przygody, ale sam fakt gry na tym poziomie pokazywał, jak wysoko w rankingach znajdowała się wówczas Stal Rzeszów.
Szybki spadek i początek trudnych lat
Kłopoty zaczęły się w lidze, bo po powrocie do Ekstraklasy Stal nie była w stanie dostosować się do wymagań ligi. Klub z Rzeszowa odniósł tylko 8 zwycięstw przy 14 porażkach. Stal podzieliła los Polonii Bytom i spadła z Ekstraklasy. Sezon 1975/1976 okazał się ostatnim w historii klubu na najwyższym poziomie – ostatni raz Rzeszowianie zagrali w najwyżej klasie rozgrywkowej w 1976 roku.
W kolejnych dekadach było tylko gorzej. Stal nie tylko spadła na zaplecze Ekstraklasy, ale rok później nie poradziła sobie w 2. lidze, co skutkowało kolejnym spadkiem. Pozycja Stali Rzeszów w rankingach drastycznie się pogorszyła – klub, który jeszcze niedawno grał w europejskich pucharach, teraz walczył o przetrwanie na trzecim poziomie rozgrywkowym.
| Okres | Liga | Pozycja w rankingach |
|---|---|---|
| 1962-1972 | Ekstraklasa | Stabilna pozycja w środku tabeli |
| 1972-1975 | 2. liga | Walka o powrót |
| 1975-1976 | Ekstraklasa | Ostatni sezon w elicie |
| 1977-1990s | 2. liga / 3. liga | Stopniowy spadek |
| Lata 90. | 3. liga / 4. liga | Najgorszy okres w historii |
Tułaczka po niższych ligach – lata 90. i 2000.
Najbliżej tej sztuki byli w sezonie 1991/1992. Wówczas ukończyli rozgrywki na trzecim miejscu w 2. lidze. Niestety, to było za mało do awansu. Rankingi Stali Rzeszów w tym okresie pokazywały klub balansujący na granicy drugiej i trzeciej ligi, bez realnych szans na powrót do Ekstraklasy.
W połowie lat 90. w Stali nastała wielka smuta, bo drużyna osunęła się do 3. ligi. Ba, epizodycznie pojawiły się też występy w czwartoligowych rozgrywkach. To był najgorszy moment w historii klubu – Stal Rzeszów, niegdyś zdobywca Pucharu Polski, grała na czwartym poziomie rozgrywkowym.
W tabeli wszech czasów Ekstraklasy Stal Rzeszów zajmuje 37. miejsce, co świadczy o bogatej historii występów na najwyższym szczeblu, mimo dziesięcioleci spędzonych poza elitą.
Odbudowa i baraże – droga do 1. ligi
Od kilku lat Stal Rzeszów krok po kroku pnie się w piłkarskiej hierarchii. W latach 2014-2019 drużyna ta występowała w 3. lidze (odpowiednik czwartego poziomu rozgrywek). Przełom nastąpił w 2018 roku, kiedy pojawił się nowy inwestor w klubie, firma Fibrain. To otworzyło nowe możliwości finansowe i poprawiło perspektywy rozwoju.
W 2019 roku Stalowcy awansowali do 2. ligi, gdzie rywalizowali przez trzy kolejne sezony. Pozycja Stali w rankingach systematycznie rosła, a klub zaczął być postrzegany jako poważny kandydat do awansu.
Dominacja w 2. lidze i awans do Betclic 1. Ligi
W kampanii 2021/2022 Rzeszowianie zdominowali rozgrywki 2. ligi. W 34 meczach odnieśli 23 zwycięstwa, 8 remisów i 3 porażki. Bilans 77 punktów nie pozostawiał wątpliwości – Stal zasłużyła na awans do 1. ligi. To był długo wyczekiwany moment, który oznaczał powrót na zaplecze Ekstraklasy po wielu latach tułaczki.
Baraże o 1. ligę – rzeszowskie derby
Przed awansem do 2. ligi Stal musiała przejść przez dramatyczne baraże. Stal Rzeszów zagrała bardzo konsekwentnie w defensywie, nie dała się zaskoczyć GKS-owi Katowice i wykorzystała swoje szanse z przodu. Rzeszowianie zagrali bardzo dojrzale i zwyczajnie zasłużyli na awans. Najpierw bramkę strzelił Damian Michalik, a po przerwie Radosław Sylwestrzak podwyższył prowadzenie.
Stal awansowała do finału baraży, gdzie już czeka na nią Resovia. W piątek zobaczymy więc zaciekłe derby Rzeszowa. Finał barażowy to była prawdziwa lokalska bitwa – dwa kluby z tego samego miasta walczyły o awans do wyższej ligi. Rankingi obu drużyn były bardzo zbliżone, co zapowiadało emocjonujące starcie.
Obecna pozycja w rankingach – sezon 2024/2025 i 2025/2026
Stal Rzeszów zajmuje obecnie 12. miejsce w tabeli Betclic 1 Ligi w bieżącym sezonie 2025. Klub występuje nieprzerwanie w Betclic 1 Lidze od trzech lat, co świadczy o ustabilizowanej pozycji na zapleczu Ekstraklasy. Po latach tułaczki po niższych ligach, Stal znów jest w rankingach drugiego szczebla rozgrywkowego i walczy o stabilizację.
Kadra drużyny liczy 29 zawodników, a jej łączna wartość rynkowa wynosi 5,58 mln €. Średnia wieku zespołu to 22,1 roku, co wskazuje na potencjał rozwojowy i młodość kadry. Młody skład to strategia długoterminowa – klub stawia na rozwój zawodników, którzy mogą w przyszłości poprawić pozycję Stali w rankingach.
Stal Rzeszów w ostatnich 20 latach zajmowała miejsca w tabeli ligowej od 1 do 19, co pokazuje zmienną historię klubu – od walki o awans po trudne sezony w niższych ligach.
Baraże o Ekstraklasę – marzenie o powrocie na szczyt
Sezon 2024/2025 przyniósł nadzieję na walkę o baraże. Zespoły z miejsc 3-6 natomiast będą mogły rywalizować w barażach o awans do Ekstraklasy. Drużyna, która zajmie trzecie miejsce zmierzy się z tą z szóstego miejsca, a drużyny z miejsc 4-5 będą rywalizować między sobą. System barażowy daje szansę czterem drużynom, co zwiększa emocje w końcówce sezonu.
Po 23. kolejkach rozgrywek Stal Rzeszów zajmuje 8. miejsce w tabeli Betclic 1. Ligi. Do ostatniego miejsca barażowego traci tylko 2 punkty. Walka o miejsce w czołowej szóstce trwa do końca sezonu, a każdy mecz ma ogromne znaczenie dla pozycji Stali w rankingu.
- Bezpośredni awans: dwie najlepsze drużyny awansują automatycznie do Ekstraklasy
- Baraże: zespoły z miejsc 3-6 walczą w systemie play-off
- Półfinały: 3. miejsce vs 6. miejsce, 4. miejsce vs 5. miejsce
- Finał: zwycięzcy półfinałów walczą o ostatnie miejsce w Ekstraklasie
Legendarni zawodnicy i rankingi strzelców
Najlepszym strzelcem klubu na poziomie Ekstraklasy jest Jan Domarski. To również ten piłkarz rozegrał w barwach Stali najwięcej spotkań w pierwszoligowych rozgrywkach. Domarski to legenda nie tylko Stali, ale całej polskiej piłki – reprezentant kraju, który później przeniósł się do Stali Mielec i zdobył z nią mistrzostwo Polski.
W ostatnich latach wyróżnił się Andriej Prokić. Do Rzeszowa przyszedł w 2010 i grał przez 3 lata. Następnie, po pobycie w Bełchatowie, Mielcu i Katowicach, w 2021 roku wrócił do stolicy Podkarpacia. W sumie, w barwach Stali rozegrał 180 meczów, w których strzelił 40 goli. Prokić zakończył karierę w 2025 roku, a jego pożegnanie było wzruszającym momentem dla kibiców.
Wyzwania i perspektywy – co dalej z rankingami Stali?
Pozycja Stali Rzeszów w rankingach polskiej piłki jest dziś stabilna, ale ambitna. Klub nie ukrywa, że celem jest awans do Ekstraklasy, ale droga do tego jest długa i wyboista. Konkurencja w 1. lidze jest ogromna – takie kluby jak Ruch Chorzów, Wisła Kraków czy Arka Gdynia mają podobne ambicje i większe budżety.
Młody skład to zarówno szansa, jak i wyzwanie. Zawodnicy muszą zdobyć doświadczenie, a to wymaga czasu. Z drugiej strony, klub może sprzedać najlepszych graczy i zarobić na ich transferach, co pozwoli wzmocnić drużynę w przyszłości.
Baraże to zawsze loteria – nawet najlepsza drużyna może przegrać w decydującym meczu. Historia polskiej piłki zna wiele przykładów klubów, które przez lata próbowały awansować przez baraże i ciągle kończyły sezon rozczarowaniem. Stal Rzeszów musi być cierpliwa i konsekwentna w budowaniu zespołu.
Podsumowanie – rankingi Stali Rzeszów jako odbicie historii klubu
Rankingi Stali Rzeszów to fascynująca opowieść o wzlotach i upadkach. Klub, który w latach 70. zdobył Puchar Polski i grał w europejskich pucharach, później spędził dekady w niższych ligach, by dziś ponownie walczyć o miejsce w elicie. Droga przez ligi i baraże była pełna dramatów, niespodzianek i emocji.
Dziś Stal Rzeszów jest w środku tabeli 1. ligi, z młodym składem i ambicjami awansu. Pozycja klubu w rankingach jest lepsza niż kiedykolwiek od lat 90., ale do powrotu do Ekstraklasy jeszcze daleka droga. Historia pokazuje jednak, że w piłce wszystko jest możliwe – wystarczy przypomnieć sobie triumf w Pucharze Polski czy zwycięstwa nad Norwegami w europejskich pucharach.
Rankingi Stali Rzeszów to nie tylko suche liczby i miejsca w tabeli. To opowieść o determinacji, pasji kibiców i nieustannej walce o lepsze jutro. Każdy awans, każdy barażowy mecz to kolejny rozdział w historii klubu, który mimo trudności nigdy się nie poddaje.