Sheffield Wednesday to jeden z najstarszych klubów piłkarskich na świecie — założony w 1867 roku, przez ponad 150 lat budował swoją tożsamość na Hillsborough. Klub, którego przydomek brzmi The Owls, ma za sobą epoki pełne wielkich nazwisk, dramatycznych finałów i piłkarzy, którzy do dziś są wspominani z rozrzewnieniem przez kibiców z South Yorkshire. Zanim spojrzysz na aktualny skład, warto wiedzieć, kto w historii tego klubu naprawdę zostawił ślad — bo to właśnie te postacie tłumaczą, dlaczego Sheffield Wednesday to coś więcej niż tylko kolejna drużyna z Championship.
Sheffield Wednesday – zawodnicy w aktualnym składzie
Skład Sów na bieżący sezon to mieszanka graczy z Championship i niżej — klub od kilku lat balansuje między ligami, co odbija się na rotacji zawodników. Jeśli chcesz sprawdzić, kto aktualnie nosi niebiesko-białą koszulkę, kompletne zestawienie piłkarzy z numerami i pozycjami znajdziesz w tabeli poniżej.
Bramkarze
Obrońcy
Pomocnicy
Napastnicy
Rekordzista wszech czasów: Andrew Wilson
Każda rozmowa o zawodnikach Sheffield Wednesday powinna zaczynać się od jednego nazwiska. Andrew Wilson — szkocki napastnik, który przez dwie dekady na przełomie XIX i XX wieku był twarzą klubu — do dziś pozostaje rekordzistą zarówno pod względem liczby bramek, jak i występów.
Wilson zdobył 217 goli w 560 meczach dla Sheffield Wednesday. Mimo że zakończył karierę w 1920 roku, jego rekordy pozostają niepobite.
Podczas swojego pobytu na Hillsborough Wilson sięgnął po mistrzostwo Football League w 1903 i 1904 roku, a także po FA Cup w 1907. To liczby, które przy dzisiejszej rotacji składów i stylu gry są praktycznie nieosiągalne — Wilson był Owlsem przez całą epokę.
Najlepsi strzelcy w historii klubu
Poza Wilsonem, który góruje w zestawieniu wszech czasów, kilku innych napastników zapisało się w historii Sheffield Wednesday w sposób, który trudno pominąć.
Johnny Fantham – powojenny król strzelców
Johnny Fantham zdobył 142 gole w 375 meczach dla Sów i prawdopodobnie nigdy nie zostanie pozbawiony pozycji lidera wśród powojennych strzelców Sheffield Wednesday. Fantham pomógł drużynie dotrzeć do finału FA Cup w 1966 roku — Owls przegrali z Evertonem 3:2. Był typowym zawodnikiem-legendą swojej epoki: lojalnym, skutecznym i zakorzenionym w klubie na lata.
David Hirst – napastnik, którego chciał Ferguson
David Hirst to prawdziwa legenda Sheffield Wednesday. Napastnik strzelił 99 goli w 303 meczach dla Sów po transferze z lokalnego rywala — Barnsley. Inne źródła podają nieco wyższe liczby — łącznie 149 goli w 358 występach — w zależności od tego, czy liczyć wszystkie rozgrywki czy tylko ligę.
Hirst rozegrał trzy mecze w reprezentacji Anglii i był celem transferowym Sir Alexa Fergusona z Manchesteru United. Szkot wielokrotnie próbował go pozyskać, ale nigdy nie doszło do finalizacji transakcji — co sam Hirst przyznał, że żałuje. Jego 32 gole w sezonie 1990/91 pomogły Wednesday wywalczyć awans do pierwszej dywizji i dotrzeć do Wembley.
Derek Dooley – legenda, której karierę przerwał los
Osobna historia to Derek Dooley — postać tragiczna i jednocześnie kultowa. Dooley strzelił 62 gole w zaledwie 61 meczach dla Owls, zanim jego karierę przerwała poważna kontuzja — złamanie nogi w ostatnim meczu doprowadziło do zakażenia, a w konsekwencji do amputacji kończyny. Mimo to w późnych latach 40. i na początku lat 50. był jednym z najbardziej przerażających napastników w angielskiej piłce.
Włoski romans z Hillsborough: Di Canio i Carbone
Pod koniec lat 90. Sheffield Wednesday zafundowało swoim kibicom coś zupełnie wyjątkowego — dwóch włoskich zawodników, którzy wnieśli na Hillsborough poziom techniki i dramatyzmu rodem z Serie A.
Paolo Di Canio trafił do Sheffield Wednesday w 1997 roku z Celtiku za kwotę 4,2 mln funtów (rekord transferowy klubu) i szybko stał się kultową postacią — w 41 meczach Premier League strzelił 15 goli, w tym słynny wolej przeciwko Derby County i wyrównanie w ostatniej minucie z Manchestem United w 1998 roku.
Jego pobyt zakończył się jednak skandalem. Najbardziej pamiętanym momentem — niestety w negatywnym sensie — było słynne pchnięcie sędziego Paula Alcoka na meczu z Arsenalem, co skutkowało 10-meczową dyskwalifikacją. Di Canio odmówił powrotu z Włoch po zakończeniu kary i ostatecznie za 2 mln funtów trafił do West Ham United.
Benito Carbone, sprowadzony z Interu Mediolan w 1996 roku za 3 mln funtów, w ciągu trzech sezonów rozegrał 96 meczów i strzelił 25 goli. W sezonie 1998/99 został najlepszym strzelcem klubu z 9 golami, a kibice wybrali go zarówno ulubieńcem sezonu, jak i najlepszym zawodnikiem. Obaj Włosi tworzyli razem atak, który do dziś wspominany jest jako jeden z najbardziej ekscytujących rozdziałów w historii Owls.
Lata 90. – złota era i Chris Waddle
Sezon 1992/93 to szczyt ambicji Sheffield Wednesday w epoce nowożytnej. Owls zajęli siódme miejsce w Premier League i dotarli do finałów zarówno FA Cup, jak i League Cup — w obu przegrali z Arsenalem, a finał pucharu musiał być rozstrzygnięty w dogrywce powtórzonego meczu.
Chris Waddle trafił do Sheffield Wednesday w 1992 roku po epizodach w Newcastle, Tottenhamie i Marsylii. Poprowadził Sów do finałów FA Cup i League Cup, choć Arsenal okazał się lepszy w obu przypadkach. Waddle zdobył nagrodę Football Writers’ Association Footballer of the Year, a duet napastników David Hirst i Mark Bright był jednym z najgroźniejszych w kraju.
Waddle spędził na Hillsborough cztery lata — w tym czasie zaliczył dwa finały pucharowe, słynną bramkę w derbowym meczu na Wembley i nagrodę dziennikarzy sportowych. Dla kibiców Owls pozostaje jednym z najważniejszych zawodników w historii klubu.
Mark Bright i Redfern Froggatt – niedocenieni bohaterowie
Mark Bright może być szerzej kojarzony z Crystal Palace, ale to właśnie w Sheffield Wednesday był prawdziwą gwiazdą. Dołączył w 1992 roku z Palace i przez cztery lata rozegrał 164 mecze, strzelając 66 goli. Tworzył z Hirstem jeden z najgroźniejszych duetów napastników w lidze.
Redfern Froggatt to z kolei powojenna ikona — wychowanek lokalnego YMCA, który w ponad 200 meczach dla Owls strzelił 68 goli. Obaj gracze są dowodem na to, że Sheffield Wednesday przez dziesięciolecia potrafiło wyciągać z napastników to, co najlepsze.
Bramkarze i obrońcy w historii klubu
Sheffield Wednesday to nie tylko napastnicy. Ron Springett bronił barw klubu przez blisko dekadę — od 1958 do 1967 roku — rozgrywając 384 mecze. Był finalistą FA Cup z Owls, a także członkiem angielskiej kadry na mistrzostwa świata w 1966 roku.
Wśród defensorów szczególnie zapamiętani zostali Nigel Pearson, Mel Sterland i Des Walker — zawodnicy, którzy przez lata stanowili kręgosłup defensywy Sów. Z zagranicznych piłkarzy szczególnym sentymentem kibice darzą szwedzkiego prawego obrońcę Rolanda Nilssona oraz włoski duet Carbone–Di Canio.
Josh Windass – najlepszy strzelec XXI wieku
W sezonie 2024/25 Josh Windass oficjalnie został najlepszym strzelcem Sheffield Wednesday w XXI wieku, przekraczając granicę 53 goli dla klubu. Mimo to ta liczba plasuje go dopiero na 11. miejscu w historycznym zestawieniu wszech czasów.
Windass pożegnał się z Owls z dorobkiem 53 bramek, w tym 13 goli w sezonie 2024/25. Jego odejście zamknęło pewien rozdział — był zawodnikiem, który przez kilka sezonów dźwigał ofensywę Wednesday na własnych barkach w trudnym dla klubu czasie.
Zestawienie największych legend Sheffield Wednesday
| Zawodnik | Pozycja | Lata w klubie | Mecze | Gole |
|---|---|---|---|---|
| Andrew Wilson | Napastnik | 1900–1920 | 560 | 217 |
| Johnny Fantham | Napastnik | lata 50.–60. | 375 | 142 |
| David Hirst | Napastnik | lata 80.–90. | 358 | 149 |
| Redfern Froggatt | Napastnik | lata 40.–50. | 200+ | 68 |
| Mark Bright | Napastnik | 1992–1996 | 164 | 66 |
| Derek Dooley | Napastnik | lata 40.–50. | 61 | 62 |
| Josh Windass | Pomocnik/Napastnik | 2021–2025 | — | 53 |
| Paolo Di Canio | Napastnik | 1997–1999 | 41 (PL) | 15 (PL) |
| Benito Carbone | Napastnik/Pomocnik | 1996–1999 | 96 | 25 |
| Ron Springett | Bramkarz | 1958–1967 | 384 | — |
Co wyróżnia Sheffield Wednesday na tle innych klubów Championship
Kilka faktów, które warto zapamiętać o Owls jako całości:
- Klub założono 4 września 1867 roku — to jeden z najstarszych profesjonalnych klubów piłkarskich na świecie.
- Stadion Hillsborough mieści ponad 39 000 widzów — jeden z największych obiektów poza Premier League.
- Rekord strzelców i występów należy do Andrew Wilsona od ponad 100 lat i wciąż nie został pobity.
- W sezonie 1992/93 Wednesday dotarło jednocześnie do finału FA Cup i League Cup — unikat w historii klubu.
Sheffield Wednesday to klub z historią, która nie potrzebuje upiększania. Rekordy Wilsona, dramatyczne finały lat 90., włoskie szaleństwo Di Canio i Carbone, a do tego niezłomny Hirst, którego chciał Ferguson — to wszystko składa się na tożsamość, która żyje niezależnie od aktualnej tabeli Championship.